گوئررو که 26 سال دارد، گفت: داشتن خودرویی که به نام خود من باشد، رویایی بود که به واقعیت پیوسته است.
وی در حالی که خانواده اش را به سختی داخل خودرو جای داده بود با حرکت مارپیچ در ترافیک خیابان های پرهرج و مرج مکزیکو سیتی به دنبال کشیشی بود تا خودرو خریداری شده را با آب مقدس شستشو دهد.
گوئررو می گفت: من نگران آب و هوا یا کمبود نفت در جهان نیستم، من فقط می ترسم قیمت بنزین افزایش یابد.
به گزارش شانا، روزنامه هرالد تریبیون با تهیه گزارشی در باره روند فزاینده مصرف نفت و فرآورده های آن در کشورهای صادر کننده نفت، تاثیر آن را بر آینده کاهش عرضه نفت به بازار جهانی مورد بررسی قرار داده است.
گزارش روزنامه هرالد تریبیون اعلام می دارد: اقتصاد بسیاری از کشورهای بزرگ صادرکننده نفت به قدری با سرعت رشد می کند که نیاز فزاینده آنان به انرژی از میزان صادرات آنان پیوسته می کاهد و فشارهای جدیدی بر بازارجهانی نفت وارد می کند.
کارشناسان می گویند که اگر رشد سریع مصرف در کشورهای صادر کننده نفت ادامه یابد، ممکن است تعداد زیادی از مهم ترین کشورهای صادرکنندگان نفت جهان طی 10 سال آینده مجبور شوند برای تامین سوخت خودروها، منازل و مشاغلی که با درآمدهای نفتی در حال خرید و یا ایجاد آن ها هستند، به واردات نفت روی آورند.
اندونزی پیشاپیش چنین چرخشی را تجربه کرده است. بر اساس برخی پیش بینی ها، همین وضعیت طی پنج سال آینده برای مکزیک، به عنوان دومین تامین کننده نفت آمریکا، و به فاصله اندکی پس از آن برای ایران، که چهارمین صادر کننده بزرگ نفت جهان است، رخ خواهد داد.
در برخی موارد، دولت های این کشورها برای بنزینی که توسط شهروندان مصرف می شود، یارانه فراوانی می پردازند و آن را بسیار ارزان یعنی 26 سنت هر گالن، یا 7 سنت هر لیتر می فروشند. کارشناسان صنعتی بر این باورند که این اقدام عادت به مصرف بی رویه را تشویق می کند.
امی میرز جیف، از تحلیل گران نفت در دانشگاه رایس در تگزاس می گوید: این که شماری از صادر کنندگان عمده ای که ما برای عرضه نفت جهانی روی آن ها حساب می کنیم، طی 5 تا 10 سال آینده دیگر صادرکننده خالص نفت نخواهند بود، یک تهدید جدی است.
این روند، اگر چه به طور فزاینده ای اهمیت می یابد، لزوما بدان معنی نیست که جهان با کمبود نفت رو به رو خواهد بود. کارشناسان می گویند که به احتمال زیاد، این وضعیت به معنای دگرگونی های عمده در بازار خواهد بود. به این ترتیب که شمارصادرکنندگان نفت کاهش خواهند یافت و منابع غیرمرسوم انرژی مانند شن های آغشته به نفت کانادا ، به ویژه برای آمریکا، اهمیت بیشتری خواهند یافت. همچنین این احتمال وجود دارد که فشار برای گشودن مناطقی که در حال حاضر درهای آن به روی تولید نفت بسته است، افزایش یابد.
ثبات سیاسی بیشتر و افزایش حفاری در برخی کشورهای نفتی مهم، به ویژه عراق، ایران و ونزوئلا می تواند به خنثی کردن روند افزایش تقاضا در دیگر کشورهای صادرکننده نفت کمک کند.
دانیل یرگین، رئیس انجمن پژوهش های انرژی کمبریج در ماساچوست می گوید که تا 10 سال دیگر، ظرفیت تولید نفت جهان 20 در صد افزایش خواهد یافت، اما بخش زیادی از آن به وضعیت ژئوپولتیک بستگی خواهد داشت.
گزارش اخیر سی آی بی سی در باره بازارهای جهانی اعلام کرد که افزایش تقاضای داخلی در عربستان می تواند 40 در صد افزایش تولید این کشور را بین اکنون تا سال 2010 خنثی سازد، در حالی که در ایران بیش از نیمی از کاهش پیش بینی شده صادرات نفت به تامین مصرف داخلی اختصاص خواهد یافت.
این گزارش می افزاید که افزایش میزان مصرف نفت داخلی روسیه، مکزیک و شماری از کشورهای عضو اوپک، تا پایان دهه جاری صادرات نفت خام را به میزان 2 میلیون و 500 هزار بشکه در روز کاهش خواهد داد که حدود 3 درصد تقاضای نفت جهانی است. این میزان اگرچه ممکن است زیاد به نظر نرسد اما کارشناسان می گویند که تقاضا برای نفت به اندازه ای انعطاف ناپذیرو ظرفیت اضافی تولید نفت به اندازه ای کم است که حتی کاهش اندک عرضه می تواند موجبات افزایش قیمت ها را فراهم کند.
برای مثال در سال 2002 که اعتصاب ها در ونزوئلا سبب شد 3 درصد تولید نفت جهان از بازار خارج شود، قیمت های نفت طی چند هفته 26 درصد افزایش یافت.
افزایش تقاضا در میان کشورهای صادرکننده نفت تنها جنبه ای از یک واقعیت بزرگ تر است: رشد اقتصادی سریع در بخش هایی از جهان در حال توسعه.
انتظارمی رود بیشترین میزان افزایش تقاضای نفت جهان در 20 سال آینده به چین و هند اختصاص داشته باشد. اما فاتح بیرول، کارشناس ارشد اقتصادی در آژانس بین المللی انرژی در پاریس رشد مصرف کشورهای صادر کننده نفت را دومین تهدید بزرگ برای تامین نیازهای نفتی جهان می داند.
بیرول می گوید: این مشکل بزرگی است که ابعاد آن در حال گسترش است.
براساس آمار دولتی مصرف نفت پنج کشوری که از صادر کنندگان عمده نفت به شمار می آیند، شامل عربستان، روسیه، نروژ، ایران و امارات متحده عربی در سال 2006 در مقایسه با سال قبل از آن 9/5 در صد افزایش و صادرات بیش از 3 درصد کاهش یافت.
پیش بینی های سی آی بی سی گویای آن است که در بسیاری از کشورهای صادرکننده نفت از جمله عربستان، کویت و لیبی تقاضای نفت در داخل طی 10 سال آینده دو برابر خواهد شد.
دونالد هرتزمارک، از مشاوران بین المللی انرژی می گوید کشورهایی که شما حتی فکرش را نکرده اید، مانند نیجریه، اندونزی و مکزیک، اگرچه امروزه نفت نسبتا کمتری مصرف می کنند، اما مصرف نفت آنان در آینده نزدیک به شدت افزایش خواهد یافت.
عواملی که به این روند کمک می کنند عبارتند از افزایش روند صنعتی شدن، افزایش هزینه های دولتی و افزایش مصرف شخصی.
براساس گزارش بانک جهانی، رشد اقتصادی در خاورمیانه و شمال آفریقا در قیاس با دهه 90 دو برابر شده و این میزان حتی در روسیه بیشتر بوده است.
اگر چه شگفت انگیز می نماید، اما برخی کشورهای تولید کننده نفت از نظر مصرف سرانه این ماده از آمریکا پیشی گرفته اند. بحرین، کویت، قطر و امارات متحده عربی از این جمله اند.
به ویژه در آن دسته از کشورهای تولید کننده نفت که جمعیت زیادی دارند، مانند اندونزی، روسیه و مکزیک، رشد سریع خرید خودرو از جمله عامل مهم افزایش مصرف نفت است. در حالی که کشاورزان روسیه وسایل نقلیه موتوری را جایگزین گاری اسبی می کنند، مصرف کنندگان شهری حتی پیش از آن که آموزش رانندگی دیده باشند، یک باره به خرید بی ام و روی می آورند.
چارلز مک پرسون، کارشناس نفت در صندوق بین المللی پول، می گوید: بیشرکشورهای تولید کننده نفت جمعیت جوانی دارند که در حال ورود به سن رانندگی هستند و به دلیل پایین بودن قیمت های سوخت راحت تر می توانند اقدام به خرید خودرو کنند.
برخی کشورهای صادرکننده نفت قیمت ها را کنترل می کنند و به منظور تضمین ارائه سوخت ارزان به مردم، یارانه می پردازند. مردم عربستان، ایران، و عراق برای هر گالن بنزین بین 30 تا 50 سنت می پردازند. در ونزوئلا مصرف کنندگان 7 سنت می پردازند و پیش بینی می شود تقاضا در این کشور در سال جاری حدود 10 درصد افزایش یابد.
همچنین فروش خودرو طی 4 سال سه برابرافزایش یافته است. اگر چه کارشناسان می گویند که این برنامه ها به مصرف بی رویه انرژی خواهد انجامید اما نزد مردم از مقبولیت برخوردار است.